آشوب سازی برای اشوبی کشی

به‌گزارش  گیل آنلاین،حادثه تأسف‌بار بیمارستان قائم رشت، اگرچه افکار عمومی را به‌حق متأثر کرده، اما نحوه مواجهه با آن نباید به قضاوت‌های شتاب‌زده و تعمیم مسئولیت‌ها منجر شود. بررسی واقع‌بینانه نشان می‌دهد که نسبت‌دادن مستقیم این رخداد به مدیریت عالی دانشگاه علوم پزشکی گیلان، نه با اصول حقوقی همخوان است و نه با منطق مدیریت نظام سلامت.

در روزهای اخیر، برخی فضاسازی‌ها تلاش کرده‌اند حادثه بیمارستان قائم رشت را به‌عنوان نشانه‌ای از ناکارآمدی مدیریت دانشگاه علوم پزشکی گیلان معرفی کنند؛ روایتی که با ساختار تصمیم‌گیری و تقسیم وظایف در نظام درمان کشور فاصله معناداری دارد. در نظام سلامت، مسئولیت اجرایی مستقیم هر مرکز درمانی بر عهده مدیریت همان مجموعه است و مدیریت دانشگاهی، نقش سیاست‌گذاری، نظارت کلان و پشتیبانی را ایفا می‌کند.
بررسی روندهای مدیریتی در دانشگاه علوم پزشکی گیلان نشان می‌دهد که در دوره مسئولیت دکتر آشوبی، تمرکز اصلی بر تثبیت ساختارها، افزایش کنترل‌های ایمنی، و اصلاح فرآیندهای پرریسک بوده است. اقدامات انجام‌شده پس از حادثه، از جمله دستور بررسی فوری، تعامل با مراجع نظارتی و بازنگری در دستورالعمل‌های اجرایی، بیانگر رویکرد پاسخگو و مسئولانه مدیریت دانشگاه است؛ رویکردی که با مفهوم قصور مدیریتی در تضاد قرار دارد.
از منظر حقوق اداری، اثبات قصور یک مقام ارشد مستلزم احراز ترک فعل مشخص، صدور دستور ناصحیح یا بی‌توجهی مستند به هشدارهای رسمی است. تا این لحظه، هیچ سند قطعی و منتشرشده‌ای که چنین مواردی را به رئیس دانشگاه علوم پزشکی گیلان منتسب کند، در دسترس افکار عمومی قرار نگرفته است. در مقابل، استمرار فعالیت مدیریتی وی، نشانه اعتماد نهادهای بالادستی به روند بررسی‌ها و پرهیز از تصمیم‌گیری‌های احساسی تلقی می‌شود.
نباید از نظر دور داشت که تمرکز صرف بر چهره‌های مدیریتی کلان، بدون واکاوی دقیق عملکرد سطوح اجرایی، نه‌تنها به شفافیت کمکی نمی‌کند، بلکه امکان اصلاح ریشه‌ای را نیز تضعیف می‌کند. تجربه نظام سلامت نشان داده است که اصلاح پایدار، از مسیر تحلیل تخصصی، مسئولیت‌پذیری مرحله‌ای و حمایت از مدیریت‌های پاسخگو می‌گذرد.
در نهایت، افکار عمومی حق مطالبه حقیقت را دارد، اما این مطالبه زمانی به نتیجه می‌رسد که قضاوت‌ها بر پایه مستندات نهایی و فرآیندهای قانونی باشد. تبرئه یا اثبات مسئولیت، نه در تیترهای هیجانی، بلکه در جمع‌بندی‌های کارشناسی معنا پیدا می‌کند؛ مسیری که دانشگاه علوم پزشکی گیلان در حال طی‌کردن آن است